Omdat we niet in één keer van Hofuf naar de Emiraten wilden knallen, hebben we een nachtje bij een benzinepomp-“hotel” geslapen. Er was verder niks te beleven, maar zo konden we de rit mooi in tweeën hakken.De volgende ochtend stonden we vroeg bij de grens met de VAE. Best vlot geregeld allemaal. We kregen alleen een opmerking over onze verzekeringspapieren: er zou zogenaamd een oranje kaart bij moeten zitten. Geen idee, maar gelukkig mochten we toch doorrijden.In Al Dhafra viel weinig te boeken, dus we gokten erop dat we ter plekke wel iets zouden vinden. Bij aankomst dachten we dat we een hotel-oprit opreden… maar dat bleek toch íets anders te zijn. De man die naar buiten kwam bood ons meteen een kopje koffie aan en zei dat we best mochten blijven slapen. Supervriendelijk natuurlijk.’s Middags mochten we mee om naar de kamelen te gaan kijken – alleen was het niet bij kijken gebleven. In een tent werd er gebeden en daarna kwam er een tafel vol heerlijk eten, inclusief verse kamelenmelk. Nog warm ook, want hij was net gemolken. Het smaakte verrassend goed… tot ze erbij vertelden dat je er wel wat last van kon krijgen. Uiteraard precies wat ik wilde horen.De avond was verder erg gezellig, al verliep de communicatie soms wat creatief. Toen we terugreden dachten we dat het klaar was, maar nee: we gingen nu pas eten. Huh? Maar dat hadden we net toch gedaan? Er was geen ontsnappen aan. Op het menu: kamelenvlees – heerlijk bereid – met een frisse salade.Na de tweede maaltijd konden we eindelijk ons bed in. Redelijk goed geslapen en na een klein ontbijtje gingen we weer op pad. Vader reed nog een stuk met ons mee, en ik moet zeggen: voor zijn respectabele leeftijd hield hij het tempo verrassend goed bij.