Last Ten Uploaded Photos

Le pointe Percee

De beklimming

Ohh wat zat ik slecht in mijn conditie. Merkte het al in de aanloop naar de hut. Daar was het al flink afzien.

IMG_6605Later bij het eten moest ik echt mijn best doen om het naar binnen te krijgen. Begon me al een beetje zorgen te maken. Gelukkig kon ik goed slapen. Helaas was dat voor mede hut bewoners geen feestje hoorde ik later van Ralph.

Het weer was prachtig en gingen na het ontbijt (8:00 uur)fris en fruitig op pad. De aanloop was nog een flink stuk stijgend lopen. Eenmaal bij de voet moest ik toch ff slikken. Jezus wat stijl, gaat dit wel goed aflopen?

Alex en Helle hadden gekozen voor een dubbel touw en zouden om beurten voorklimmen. Wat is het toch fijn om een paar ervaren klimmers bij je te hebben. Maar al zijn ze nog zo ervaren een hoop hangt toch ook van jezelf af. Je kan altijd nog een flinke smak maken. Daarbij moet je ook goed rekening houden met je mede klimmers die aan hetzelfde touw hangen. Je zou met een onbeheerste beweging een ander uit Balens kunnen brengen met alle gevolgen van dien.

Na uren klimmen voelde ik het allemaal wat minder bij me worden. Je moet je met het grootste gemak met een been omhoog kunnen drukken en je armen moeten ook flink hun best doen. Vreemde is dan dat je na verloop van tijd ook onzeker(der) gaat worden. Dit was dubbel touw voor mij echt vreemd. Heb dit nog nooit meegemaakt. Hoe gekker hoe liever. Nooit echt angst gekend. Was dus flink slikken voor Franky. Er is toch nog ergens een escape?? Toen we daar eindelijk aankwamen. Stelde ik voor deze te nemen zodat hun verder konden en ik ze later wel weer zou treffen. Dit was absoluut niet bespreekbaar. Ik zou en moest mee. Het laatste stuk was 3c dus geen probleem zijden ze. Tja dan maar mee. Gelukkig viel het inderdaad mee. We waren eerder boven dan ik dacht. Stiekem was ik blij dat het niet op mocht geven.

CIMG5773Boven was een Franse gids met een klant. Hij moest lachen om het schoeisel dat ik aanhad. Hij begon een heel verhaal over wat ik aan moest schaffen. Ik zij dat hij geen moeite hoefde te doen omdat hij me nooit meer op z’n berg zou zien!!!. (denk daar nu al weer heel anders over hahahaha).

De afdaling was nog een heel eind. Raakte hier ookIMG_6614 flink achter. Bij de hut heb ik een flinke pot bier op. Ohh wat is dat lekker!!! Veel tijd was er niet. Naar de Auto was nog een heel eind. Ik kwam er als laatste aan om 21:00 uur. Echt totaal versleten. Later bij het eten kreeg ik pas het fijne gevoel.

Dit was voor mij een goeie les!!! Zal toch meer moeten trainen wil ik er weer van kunnen genieten.

Tot volgend jaar!!