Op naar Jabal Akhdar! Ralph had gelezen dat je niet zomaar naar boven mocht rijden: er zou een militaire controle zijn die checkte of je wel een 4×4 had. Wij dachten dus: misschien mogen we er dan gewoon niet door?Eenmaal bij de controle bleek dat gelukkig geen enkel probleem — met een motor mocht je gewoon omhoog. Wat later ook logisch leek: de weg was volledig geasfalteerd en helemaal niet zo steil. We vroegen ons dan ook af waarom een 4×4 hier perse nodig zou zijn.Het hotel was top en had een prachtig uitzicht. Er bleek toevallig ook een marathon bezig te zijn, met flink wat hoogtemeters: volgens mij 60 km voor de vrouwen en zelfs 120 km voor de mannen.’s Avonds zijn we in een heel luxe resort gaan eten. Iets boven budget, maar absoluut het geld waard. Daarna nog een wandeling van zo’n 20 minuten terug naar het hotel.De volgende ochtend genoten we van een lekker ontbijtje. Terwijl we de motoren aan het laden waren, raakten we aan de praat met twee afgetrainde vrouwen — één uit Nederland en één uit Macedonië. Bleek dat zij aan de marathon hadden meegedaan! Superknap, en één van hen was zelfs derde geworden. Diep respect.De weg van Jabal Akh

dar af was eigenlijk heel fijn. Eerst de afdaling die we de dag ervoor omhoog waren gereden, daarna mooie routes langs kleurrijke bergen. Het hotel waar we vandaankwamen was ook erg leuk, met allemaal gangetjes en bruggetjes — echt sfeervol.Morgen nog 200 km naar Sohar, waar we Gijs en Wouter gaan ontmoeten. Gezellig!