![\"\"](\"https:\/\/frankmekes.nl\/india4\/files\/2025\/08\/verblijf-Vizag.jpg\")
<\/a>waar we \u2019s ochtends vroeg aankwamen \u2013 compleet gesloopt, want we hadden de hele nacht overgeslagen. Die dag vooral een beetje bijgeslapen en rustig aangedaan.<\/p>\n
De eerste dagen<\/b><\/b><\/p>\n
De volgende ochtend gelijk naar de \u201cwerf\u201d. Ik was er eerder geweest, dus ik wist wat voor chaos me te wachten stond. De eerste dagen bestonden vooral uit alles dichtmaken voor transport. Dat viel niet mee, want het nodige gereedschap en \u00a0 materiaal ontbrak vaak. De \u201cmanager\u201d die dat zou moeten regelen\u2026 tja, laten we zeggen: niet iemand die ik in mijn bedrijf zou willen hebben. Geen technisch inzicht, veel verkeerde beslissingen, en dus vooral vertraging. Bovendien wordt er in India eindeloos gepraat voor er iets gebeurt. Gelukkig had ik twee man waar ik echt wat mee kon, maar de rest\u2026 daar werd ik na een paar dagen knettergek van.<\/p>\n Het weer<\/b><\/b><\/p>\n Qua weer hebben we eigenlijk veel geluk gehad. Het was wel benauwd, maar droog, tot de laatste dag. Toen regende het de hele tijd. Je kunt dan wel een jas aantrekken, maar dat heeft weinig zin: door de hitte ben je toch nat. E\u00e9n van die gasten stond zelfs met een paraplu te werken, met nog \u00e9\u00e9n hand vrij om iets te doen \u2013 ik kon wel ontploffen. Aan het eind van de dag was het terrein \u00e9\u00e9n grote modderpoel, maar gelukkig zat alles in de containers. In totaal hebben we zo\u2019n 60 ton geladen.<\/p>\n laatste dag.<\/b><\/b><\/p>\n En vandaag, woensdag 27-08-2025, vliegen we gelukkig weer naar huis. Eerst nog lekker gegeten en een korte blik op het strand geworpen.<\/p>\n Jammer genoeg ligt dat vol troep en plastic \u2013 eigenlijk net als de stad. Veel goeds kan ik er niet over zeggen, maar goed\u2026 je moet het gewoon eens meegemaakt hebben, hahaha.<\/p>\n De terug reis<\/strong>:<\/p>\n Tja, hoe begin je zoiets? Reizen blijft toch een soort beproeving. Vliegtuigen en treinen hebben altijd vertraging, koffers raken verkeerd gelabeld\u2026 kortom: rennen, wachten en nog eens wachten!<\/p>\n De vlucht van Visakhapatnam naar Bangalore ging gelukkig soepel. Omdat we daar \u00a07 uur tijd moesten overbruggen, pakten we een Uber naar het Bangalore Palace.<\/p>\n Jammer genoeg was het te donker, dus veel zagen we niet. Dan maar door naar het Oberoi Hotel. Binnen was het prachtig en we hebben er heerlijk gegeten. Daarna weer een Uber terug en wat rondgehangen in de lounge.<\/p>\n In het vliegtuig kon ik eindelijk de stoel helemaal plat leggen (het voordeel van business class!) en zowaar: ik heb zeven uur achter elkaar geslapen.<\/p>\n In Parijs begon het circus opnieuw: een ellenlange rij bij immigration, daarna de koffers \u2013 die natuurlijk als allerlaatste kwamen omdat de labels verkeerd zaten. Met nog maar een half uur om de trein te halen moesten we ook nog snel een instapkaart regelen. Uiteindelijk had de trein twee \u00a0uur vertraging. Om gek van te worden!<\/p>\n Conclusie: reizen is eigenlijk gewoon een noodzakelijk kwaad. Het brengt je waar je moet zijn, maar leuk is anders.<\/p>\n<\/a><\/a><\/p>\n<\/a><\/a><\/a>