{"id":290,"date":"2024-10-27T05:40:12","date_gmt":"2024-10-27T05:40:12","guid":{"rendered":"https:\/\/frankmekes.nl\/azerbeidzjan\/?p=290"},"modified":"2024-10-28T20:38:48","modified_gmt":"2024-10-28T20:38:48","slug":"griekenland","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/frankmekes.nl\/azerbeidzjan\/2024\/10\/27\/griekenland\/","title":{"rendered":"Griekenland 27-10-2024"},"content":{"rendered":"

25\/26 oktober 2024:<\/strong><\/p>\n

Ralph had een huisje geboekt met de belofte dat de locatie alles goed zou maken. Eenmaal aangekomen op het \u201cadres\u201d bleek er geen huisje te zien. Dus maar even ergens binnenstappen en vragen. Gelukkig wisten ze wie de eigenaar was, en na een telefoontje beloofde hij er binnen vijf minuten te zijn. Wij reden achter hem aan en stopten uiteindelijk bij een huisje. Zijn moeder bleef even bij ons achter terwijl hij snel de sleutel ging halen.<\/p>\n

Toen hij terug was, haalden we onze spullen van de motor af en vertrokken we snel naar een andere woning, waar we blijkbaar mee moesten eten. Nou, dat was een geluk, want \u201cmoedertje\u201d kon heerlijk koken!<\/p>\n

\"\"<\/a>
Wat een lief vrouwtje \ud83e\uddd1\u200d\ud83c\udf73<\/figcaption><\/figure>\n

Met Google Translate kwamen we een heel eind, en al snel werd het gezellig. Er kwam wat zelfgestookte drank op tafel en de verhalen rolden vanzelf. We wilden wat Turks geld achterlaten als bedankje, maar dat ging niet zomaar. In plaats daarvan moesten we een fles wijn meenemen en voor Ralph nog een kwartfles Black Label.<\/p>\n

De volgende ochtend vertrokken we zonder ontbijt, nog goed gevuld van de avond ervoor. Al na 300 meter werden we aangehouden door de toeristenpolitie. Beetje overdreven, maar goed, paspoorten laten zien en door. Na zo\u2019n 80 kilometer bereikten we de grens. Ik heb al heel wat grenzen gepasseerd, maar zo\u2019n lange rij auto\u2019s had ik nog nooit gezien. Gelukkig mochten we met de motor langs de rij. Na een paar controles stonden we weer voor een slagboom. We vroegen wat mensen in de auto\u2019s hoelang ze al bezig waren en kregen te horen dat zij er al vijf uur stonden sinds zeven uur \u2019s ochtends. De rij was alleen maar langer geworden. Wij besloten om met de motor gewoon om de slagboom heen te gaan, en tot onze verbazing knikten de militairen alleen maar vriendelijk!<\/p>\n

Aan de Griekse kant kwamen we na wat zigzaggen redelijk snel de grens over. In een plaatsje verderop zagen we wat motorzaken en vroegen daar of ze toevallig een achterband voor me hadden.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Mooi werkplaatsje<\/figcaption><\/figure>\n

Na wat telefoontjes werden we opgehaald door iemand op een motor die we moesten volgen. Ze hadden niet precies de band die ik wilde, maar ach, een halfuurtje later zat hij erop.<\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"<\/a>
Ralph had hem goed vastgesjord<\/figcaption><\/figure>\n

Bij de volgende stop boekten we een hotel zonder precies te kijken waar het was. Bleek dat het op een eiland lag! We keken elkaar aan en besloten dat we dan maar naar dat eiland zouden gaan.<\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"<\/a>
Buurman & Buurman \ud83d\udea2 ><\/figcaption><\/figure>\n

Aangekomen op het eiland hoorden we tijdens het avondeten dat het toeval zo moest zijn; er was van alles te doen en te zien. Dat wordt een extra nachtje boeken<\/p>\n

<\/div><\/div>
<\/div>
<\/div>
<\/div><\/div><\/div>