{"id":148,"date":"2024-09-27T23:26:20","date_gmt":"2024-09-27T23:26:20","guid":{"rendered":"https:\/\/frankmekes.nl\/azerbeidzjan\/?p=148"},"modified":"2024-10-03T17:56:52","modified_gmt":"2024-10-03T17:56:52","slug":"27-09-2024-turkije","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/frankmekes.nl\/azerbeidzjan\/2024\/09\/27\/27-09-2024-turkije\/","title":{"rendered":"Turkije 27-09-2024"},"content":{"rendered":"

27-09-2024 Turkije<\/strong><\/p>\n

De camping Yug was helaas niet om over naar huis te schrijven, en we hebben er ook nog \u20ac20 per persoon voor neergeteld. Gelukkig maakte \u2018s morgens de prachtige route door het natuurgebied naar de grens een hoop goed! De weg was wel spannend met flinke bochten en gaten zo groot als drie ballen, dus het was even goed opletten. De grensovergang ging verrassend soepel; binnen zo\u2019n drie kwartier stonden we alweer aan de andere kant. Na een korte pauze gingen we vol goede moed op zoek naar onze eerste camping in Turkije.<\/p>\n

Nou, dat werd een avontuur op zich! Alles wat ook maar in de buurt kwam van een camping was dicht. Na wat navraag bleek dat we eigenlijk overal langs de kust mochten staan. Prima, eerst maar even wat eten halen en dan een mooi plekje zoeken. Het koken bleek nog wel een uitdaging,\"\"<\/a><\/p>\n

mede dankzij de zwerfhonden die nogal opdringerig waren. Maar uiteindelijk is alles gelukt! Laten we hopen dat we morgen nog steeds alles bij elkaar hebben.\ud83d\ude03<\/p>\n

28-09-2024<\/strong><\/p>\n

Gisteravond zijn we lekker vroeg naar bed gegaan. Ralph heeft nog snel even een soort afscheiding gemaakt, zodat we wat meer privacy hadden voor de rest van de nacht. Er reden namelijk flink wat auto\u2019s langs met knallende muziek. Begrijpelijk ook wel, want er is voor de jongeren hier verder niet zoveel te doen. Na een paar keer wakker te zijn geworden, heb ik toch best goed geslapen. \u2019s Ochtends was alles weer klam van de dauw, maar dat begint al een beetje normaal te worden.<\/p>\n

We hebben snel een hapje gegeten bij een lokaal tentje en zijn toen op de motor richting Istanboel vertrokken. We hoopten de stad te kunnen vermijden\u2026 maar helaas, Ralph zijn navigatie raakte compleet de weg kwijt. Na een paar verkeerde afslagen besloten we de TomTom te volgen. \"\"<\/a>
\nDat ging prima, totdat we ineens voor een pont stonden. Ach ja, waarom niet? We vonden het eigenlijk hartstikke leuk! Hebben wat filmpjes en foto\u2019s gemaakt terwijl we de oversteek maakten.\"\"<\/a><\/p>\n

Het verkeer in Istanboel was wel een gekkenhuis; het lijkt wel alsof de Turken een \u2018dollemansknop\u2019 in hun auto hebben. Niet normaal hoe die rijden! Met de motor \u201cmochten\u201d we gewoon over de vluchtstrook, anders hadden we er nooit doorheen gekomen. Eenmaal uit de stad werd de weg wel wat saai, tot we bij de camping aankwamen.<\/p>\n

<\/div><\/div>
<\/div>
<\/div>
<\/div><\/div><\/div>